Oo0 yoghurt 0oO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เค้าว่ากันว่า

 

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคนเรา คือ....


การตกหลุมรักใครสักคน

การได้จูบครั้งแรก

การได้หัวเราะจนท้องแข็ง

การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง

การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆแสนงดงาม

การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ

การได้นอนฟังเสียงฝนตก

เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น

การสอบเสร็จ

การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยนักแต่เราก็อยากจะเจอบทสนทนาดีสักบท

การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว

การได้ยิ้มกับใครสักคน

การได้คุยโทรศัพท์ ได้เป็นชั่วโมง

การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล

การถูกชมอย่างกะทันหัน

การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีกตั้งชั่วโมงแน่ะ

การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา

การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม

การมีเพื่อนใหม่

การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้น

การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ

การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข

การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่

 

การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้

การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ

ที่สุดคือ

การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก

 

..............................................................................................................................

 

แม้ว่าช่วงเวลา summer ที่ผ่านมา อาจจะไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่สุด

 

แต่ๆ โยเห็นด้วยกับแม่พลอยที่ว่า

 

" แค่ได้เพื่อนดีๆ กลับมา แค่นี้ก็คุ้มแล้ว... "

 

คุ้มจิงหว่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

คนที่จะอยู่กับฉัน...ข้างบนจะส่งคนที่เหมาะที่สุดมา

 

ถ้ายังไม่เจอใคร...ก็เพราะเค้าเล็งเห็นแล้วว่า

 

ช่วงเวลานี้ฉันไม่เหมาะที่จะเจอใคร

 

คนที่ฉันเจอ เขาอาจจะเข้ามาทำลายความฝันของฉันก็ได้

 

ฉันยังเชื่ออีกว่า...

 

 

ถ้าฉันไม่เจอใครจริงๆ...ก็หมายถึงว่า

 

ฉันเหมาะที่จะมีความสุขอยู่กับตัวเอง

 

ฉันจะไม่มีความสุขกับการใช้ชีวิตคู่

 

ก็บอกแล้วไง...เขาเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ฉันเสมอ

 

หนังสือ : LIFE ON THE ROCK

ผู้แต่ง : ว.แหวน

.............................................................

 

ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ

 

ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง

เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง

เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง

เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น

เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น.....

เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง

เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง

เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง

ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น

ดังนั้น …… จากนี้ไป …… ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ …… โอกาสที่พิเศษสุด …… แล้ว
จงแสวงหา การหยั่งรู้
จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ ….. อยาก …
จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น …….
กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป
ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การ อยู่ให้รอด
เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย
น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้
เอาคำพูดที่ว่า ……. สักวันหนึ่ง …….. ออกไปเสียจากพจนานุกรม
บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง

ผู้หญิงส่วนใหญ่มีจุดอ่อนคือ...คือแพ้คำพูดที่หวานหู

ซึ่งกลายเป็นเครื่องมือที่ใครหลายคนใช้เล่นกับความรัก

อาการหวั่นไหวเกิดขึ้นกับฉัน...เมื่อคนๆ หนึ่งพูดคำหวานให้ฉันฟัง

คำพูดของเขา...หล่อเลี้ยงหัวใจฉันให้อิ่มเอิ่บใจไปวันๆ

แต่กลับไม่เคยมีการกระทำใดๆ เลยที่สร้างความประทับใจให้แก่ฉัน

แล้ววันหนึ่ง...ฉันก้เริ่มชินชากับคำพูดเหล่านั้น...

เกิดความรู้สึกเลี่ยนๆ มาแทนที่

แต่ฉันกลับไปรู้สึกดี...กับการกระทำที่แสนดีของคนๆ หนึ่งแทน

คนที่ไม่เคยพูดหวานกูกับฉัน...แต่เมื่อไหร่ที่ฉันมองหาเพื่อนซักคน

เขาจะอยู่ตรงนั้นกับฉันเสมอ...

ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า...คำพูดมันซึมซับกันเร็ว...

การพูดดีใส่...กับการทำดีใส่...

ถ้าเป็นเธอ...เธอจะซึ้งกับอย่างไหนมากกว่ากัน